La Tana


Eyes Wide Shut

Afbeelding

De openbaar aanklager in het beruchte ‘Ruby-proces’ tegen Berlusconi, noemt de pogingen van mafiavriend, bungabunga-vrijmetselaar en ex-premier van Italië, Silvio Berlusconi om vandaag geen acte de présence te geven in de rechtbank van Milaan, wegens een ontsteking aan zijn oogvlies, een “escalation of medical certificates”.

Het persburo Ansa beschrijft hoe Boccassini een serie ontvangen faxen noemt. In de eerste van 6 maart meldde Berlusconi niet naar de zitting te kunnen komen omdat de ‘verkiezingsresultaten en de politieke situatie’ moesten worden geanalyseerd. Op 7 maart ontving de openbaar aanklager een tweede fax waarin als ‘legitieme belemmering’ wordt opgevoerd dat Berlusconi wegens gezondheidsproblemen was verhinderd. In dezelfde fax worden de eerder opgevoerde redenen (verkiezingen en politieke situatie) teruggetrokken. Bijgevoegde documentatie van 5 maart kwam van de oogkliniek van het San Raffaele ziekenhuis in Milaan (welke arts is er nu weer omgekocht c.q. gechanteerd?) dat Berlusconi aan een, jawel, bilaterale, oogontsteking lijdt. En ‘minstens’ 7 dagen rust moet houden. In weer een volgende fax stelt dat Berlusconi vanwege deze ‘uveïtis’ een week in het duister moet leven. In een laatste fax worden de ernstige consequenties van de kwaal nog eens benadrukt.

“Ik ben geen medicus”, zegt aanklager Boccassini, “maar op de consequenties van een dergelijke pathologie had een serieuze medicus al meteen moeten wijzen. Er heeft een escalatie van certificaten plaatsgevonden met het doel de zitting vandaag niet door te laten gaan.” De aanklager zegt zich te baseren op “een voorafgaande geschiedenis waarin Berlusconi een dergelijke strategie heeft toegepast.” Dus of Berlusconi maar wil komen opdagen, de smoezen worden door Boccassini niet geaccepteerd.

Advertenties


Auguri :: Avanti!

Auguri :: Avanti!

door Tjebbe Van Tijen



Ctzen, Catania

Ctzen is een jong Siciliaans online dagblad uit Catania.

Afbeelding

Korte tijd terug ben ik door een Ctzen journaliste geïnterviewd, het artikel staat sinds gisteren online:

La Tana, un blog in olandese sulle mafie. ‘Affari sporchi e latitanti stanno anche qui’

Vandaag brengt Ctzen ook een fijn artikel over de Siciliaanse hackers:

Asbesto & co, hacktivism alla siciliana «Anonymous? Usa metodi sbagliati»



Diaz – Don’t Clean Up This Blood

Op de 62ste editie van het Internationale Filmfestival van Berlijn (9-19 februari) komt het Genua van de G8 in 2001 uitgebreid aan bod met de film van Daniele Vicari “Diaz – Don’t Clean Up This Blood” en “The Summit”, documentaire-film die de gebeurtenissen van juli 2001 reconstrueert, geregisseerd door Franco Fracassi en Massimo Lauria.

Over de visuele kracht van deze documentaire zegt Dieter Kosslick, de artistiek directeur van de Berlinale, het Filmfestival van Berlijn: “We hadden onze reserves om zulke gewelddadige scenes te laten zien op de Berlinale. Want ze doen je echt de blik afwenden. Maar we besloten toch om ze integraal te laten zien. Omdat dat juist is.”

‘The Summit’ wil meer dan tien jaar na dato licht werpen op de schimmige duisternis van die dagen. Wil de hoop duiden van wie toen protesteerde, en het mechanisme laten zien dat het willekeurige politiegeweld provoceerde. En ook van enkele demonstranten. En de internationale politieke belangen blootleggen die speelden tijdens die protesten. Een reis die begint met de protesten tegen de World Trade Organization in Seattle, via de Toppen van Nice, Praag, Napels en Göteborg, tot aan de G8-Top in Genua.

Op het Festival van Venetië (september 2011) werd over de G8 in Genua eerder al de documentaire Black Bloc van Carlo Bachschmidt gepresenteerd.



Genua/G8/01
juli 30, 2011, 2:32 pm
Filed under: Bedreigde journalisten, Democratie, Europa, G-8, Italië, Media


Basta… (basta, bastardi!)

Het boek Basta! Sicilianen die niet buigen voor Cosa Nostra waarin 25 Sicilianen met portret en interview verhaal doen van de houdgreep van de mafia op de Siciliaanse samenleving komt niet uit.

Sinds september 2009 heb ik met Raymond Alonso van der Tak aan dit boek gewerkt. Uitgever d’jonge Hond wilde het boek publiceren. Zonder uitgever was ik niet aan dit project begonnen.

De kiem voor dit project met focus op de pizzo, het systeem van afpersingen door de mafia, ligt voor mij in 1997. In de lente van dat jaar kwam ik via het onderzoeksjournalistieke blad I Siciliani uit Catania terecht bij Agata Azzolina. Haar man en zoon waren een half jaar daarvoor in de winkel onder hun huis vermoord. Splatter, à la Tarantino. Bloed overal. Agata kreeg vervolgens geen bescherming. Ook niet van de politie, die bijvoorbeeld op haar melding van gebroken winkelruiten antwoordde: “Maar mevrouwtje, het is vannacht erg koud geweest.” Dat antwoord kon alleen maar betekenen dat de politie samenspande met de mafia en niet deed wat de politie hoort te doen, namelijk in naam der wet de burgers beschermen. Dat komt vaker voor. En niet alleen in la bella Italia. Agata was zo wanhopig dat ze zichzelf twee dagen na het lange interview ophing, in haar huis in Niscemi, een klein dorp in het zuidoosten van het eiland.

In 2007 keerde ik terug naar Niscemi, waar Chiara, de dochter van Agata, twintig jaar ten tijde van het drama in 1997, me in contact bracht met ondernemers in Gela. Die ondernemers werkten samen in een consortium van 8 bedrijven. Ze betaalden per maand 18.000 euro aan pizzo. Tot ze weigerden, begin 2007.

Lees verder



Het Boek

… zal Basta! heten en komt in de herfst … lente uit bij d’jonge Hond.

Interviews en portretfoto’s met meer dan twintig Sicilianen, die de moed hebben niet te buigen voor de mafiosi.