La Tana


Het Rapport ‘Cerca Trova’
mei 29, 2017, 1:58 pm
Filed under: 'nDrangheta, camorra, Italië, Mafia, Nederland, Uncategorized

Een analyse van de Italiaanse maffia in Nederland

Het project Cerca Trova is in augustus 2012 begonnen als samenwerkingsverband van de Nationale Politie, de Belastingdienst, de FIOD, en het Openbaar Ministerie . Het project werd in 2015 inhoudelijk afgesloten en de thans voorliggende rapportage werd vastgesteld in april 2016. Dit rapport is opgesteld door een schrijfgroep bestaande uit medewerkers van het projectteam, onder eindredactie van prof. dr. T. Spapens, hoogleraar criminologie aan Tilburg University.

In dit rapport staan de volgende onderzoeksvragen centraal:
1. Wat is de aard en reikwijdte van de criminele activiteiten van de Italiaanse maffia in Nederland?
2. Welke maatregelen kunnen daartegen worden genomen?

PDF link :: Rapport Cerca Trova

 



LETIZIA BATTAGLIA
mei 20, 2017, 2:34 pm
Filed under: Italië, Mafia

Fotograaf in Palermo, Sicilië

“Ik heb een mist van vernedering zien neerdalen over onze levens.”

“Op 5 maart 1935 werd ik geboren. Mijn vader was zeeman. Tijdens de oorlog woonden we in Palermo en Napels. We waren erg arm. Een buurvrouw in Napels bracht ons op een dag een brood, dat maakte mijn moeder aan het huilen. Als kind had ik het geluk in de meer open cultuur van Triëst te wonen. Daar kon ik me vrij bewegen en fietsen. Terug in Sicilië verbood mijn vader me zulke uitstapjes. Een meisje mocht zich niet vrij bewegen in de burgerlijke, drukkende, erg ouderwetse omgeving waarin ik opgroeide. Maar Palermo was een rustige stad en er was geen mafia toen ik er als tienjarige terugkwam. Het was een stad met een verhaal, een verleden en misschien wat ouderwetse gewoonten. Maar geen mafia.

De mafia bestond op het platteland om de aristocratie van dienst te zijn. De edelen die in vrede wilden leven gebruikten daar de mafiosi voor. De boeren-mafiosi verdedigden hen tegen de arme boeren. Dat was de mafia. Daarna wilden ze meer macht en kwamen naar de stad. Toen was ik al iets groter. Mijn jeugd gaat niet over mafia. Die kwam later.

Met het bloedbad van Viale Lazio in 1969 werd duidelijk dat de mafiosi naar Palermo waren verhuisd om er te gaan bouwen. Het geld daarvoor kwam van de staat, en de mafia haalde dat naar binnen om het nieuwe afschuwelijke Palermo rond het oude centrum te bouwen. In 1970 vluchtte ik met mijn dochters naar Milaan en begon er te werken als journalist voor de Palermitaanse krant L’Ora. Ik was hartstikke arm. Uit geldnood verkocht ik mijn artikelen ook aan andere kranten, maar zonder foto’s werd dat niks, dus kocht ik een heel goedkoop klein cameraatje en begon met fotograferen.

In 1974 haalde L’Ora me naar Palermo, als fotograaf. En meteen begonnen er verschrikkelijke dingen te gebeuren. Moorden, aanslagen, bommen. Grote delicten. Pas in 1976 kreeg ik in de gaten wat er gebeurde en was verbijsterd. Ik wilde dat niet. Ik wilde een reportagefotograaf zijn, maar niet zoveel geweld registreren. De passie, de geobsedeerdheid om overal bij te moeten zijn en een zekere militante inzet kwamen later.

De mafia werd zichtbaar door de moorden in de jaren zeventig. En door de drugs. Alles is ontstaan uit de drugs, want daar hebben ze heel veel geld aan verdiend. Als we de drugs liberaliseren heeft de mafia een inkomstenbron minder. Eind jaren zestig begonnen de jongeren in Palermo drugs te gebruiken. Heroïne. De cocaïne kwam later, al was het er wel voor de elite. Daarna begonnen de bommen. Tegen winkels, en drie keer bij mijn eigen krant L’Ora. En er werd een journalist vermoord. Wat zeg ik?! Twee! Mauro de Mauro, een beroemde journalist en een beetje mysterieus personage, verdween. En correspondent Giovanni Spampinato werd vermoord omdat hij over extreem-rechts en de mafia had geschreven.

We organiseerden exposities van onze eerste foto’s over het geweld en de armoede. Instortende huizen, de eerste drugsdode door overdosis. Zoveel stond in verband met de misère. Op een van de grootste pleinen van Palermo, het Politeama hingen we de foto’s aan grote panelen. En de mensen kwamen. Daarna deden we op een zondagochtend hetzelfde in Corleone met mijn foto’s van Luciano Liggio, destijds een grote boss van de Corleonese mafia. Maar toen de mensen zagen dat we foto’s van mafiosi ophingen liep het plein binnen vijf minuten leeg. Er was feest in het dorp, maar iedereen ging weg en wij bleven daar met onze arme foto’s achter. Haastig, bang, vertrokken wij toen ook.

Ik heb een mist van vernedering zien neerdalen over onze levens. Er is minder direct geweld, zijn minder moorden, maar het mafiageweld is anders en sterker dan voorheen door belangrijke institutionele politieke steun. Het is slechter geworden, want de vernedering is constant. Berlusconi’s feesten zijn zo bezien maar marginale kwesties. Smokkel, drugs, publieke werken, illegalen, de pizzo, het ‘protectiegeld’. Àlles wordt door de hedendaagse mafia bestuurd. De mafia is overal. Cosa Nostra vermoordt nu geen mensen van de instituties meer omdat er een groot akkoord is gesloten tussen de staat en de mafia. Het ‘pact’ waaraan rechter Paolo Borsellino geen deel wilde hebben, en dat hij nooit zou hebben geaccepteerd. Dat is de reden waarom hij is vermoord.

Totò Riina en Bernardo Provenzano werden gearresteerd toen ze niet meer van nut waren, of zelfs lastig voor de mafioos-politieke macht. De mafia van Corleone was heel erg gewelddadig en niet de hele mafia was het daarmee eens, dus zijn ze op een gegeven moment gearresteerd. Die oorlogshitsers van de mafia zitten in de gevangenis. Maar de anderen?

Voor dertig ondernemers die geen pizzo betalen, zijn er duizenden die wel betalen. Dus er is niets veranderd. De regering valt de mafia niet aan, vernietigt haar niet, pakt alleen een deel van de mafia aan. In de Palermitaanse ZEN buurt (Zone Expansie Noord) is de school vernield, want de mafia wil niet dat kinderen leren en kennis opdoen. Kinderen van tien jaar staan er op de uitkijk voor de drugsdealers. Als je in ZEN een kind op een straathoek ziet staan, is het daar neergezet om te waarschuwen wanneer er een politie auto aan komt.

Er is veel armoede. De mafia kan de mensen helpen omdat ze veel winst maakt en in verkiezingstijd deelt de mafia geld en kado’s uit voor een stem op een bepaalde politicus. Er zijn er die uit het niets worden gekozen omdat ze tien kilo pasta uitdeelden, of een nieuwe telefoon gaven. Wij hebben hier al tweehonderd jaar de mafia, de camorra, de ‘ndrangheta en die hebben meer macht dan ooit. Waarom?

Omdat de mafia de stemmen naar de politici brengt. De mensen stemmen op die politici waarop de mafia bouwt, die wetten zullen maken die de mafia goed uitkomen, en die de mafiosi zaken laten doen en beschermen.

We sloten een mooie vriendschap met een wonderbaarlijke politieman, die Boris Giuliano heette. Hij was vice- hoofdcommissaris in Palermo en hoofd van de Squadra Mobile. Hij was de eerste echte politieman die niet als een sbirro, een smeris was. Die niet tegen de burgers was. Hij was geweldig met zigeuners, terwijl de politie over het algemeen verschrikkelijk omgaat met zigeuners. Maar Boris Giuliano werd vermoord. En dat was het het maximum.

Nee, dat was het niet. Het was steeds het maximum. Het was het maximum met Giovanni Falcone en Paolo Borsellino. Iedere keer dat ze iemand vermoordden dachten we: “Dit is het maximum!” Ze hadden Boris vermoord in een kleine bar. Hij was achter de kassa gevallen, op de grond. De politie liet foto’s maken niet toe, en ik kon het ook niet. Het was te sterk. De mafia zou trots zijn geweest op die beelden. Jonge politieagenten schreeuwden en huilden door de straten, ze beukten met hun vuisten tegen de muren. Waren wanhopig nu ze hadden begrepen dat er vreselijke dingen gebeurden.

Verschrikkelijke jaren. Mijn rol als fotograaf was minimaal. Anderen geloofden dat via de politiek veranderingen konden worden verwezenlijkt. We kregen Leoluca Orlando als burgemeester. Die was goed. Elke boom die werd geplant, iedere bloem die werd gezaaid, afval dat werd opgeruimd, het waren allemaal tekenen van de strijd tegen de mafia.

Het waren belangrijke jaren, die misschien nergens toe hebben gediend. De doden hebben nergens toe gediend. De opofferingen van de rechters Falcone en Borsellino, Chinnisi en Terranova, van politicus Pio La Torre en politieman Boris Giuliano. De politieke klasse is die het is. En het Zuiden wordt arm gehouden. Waarom maken de politici geen wetten die de mafia blokkeren? De mafia moet niet bestaan, de camorra moet er niet zijn. Waarom lopen we door een stad waar kleren worden verkocht van Christian Dior, waar rijkdom bestaat voor de burgerij, onder de aanwezigheid van, je niet weet waar, op de hoek van de straat, in een auto, je weet niet wie het zijn, de mafiosi, je weet het niet echt.

==//==

Mijn interview met Letizia Battaglia, gehouden in Palermo, 2010.

Dat was in het kader van een stuk of 25 interviews met diverse Sicilianen tegen de mafia, voor het helaas niet gepubliceerde boek BASTA!



Dell’Utri en Berlusconi en de mafia

il papino

“Dell’Utri was de ‘contractuele bemiddelaar’ van een pact tussen Cosa Nostra en Silvio Berlusconi. In de tijd tussen 1974 en 1992 heeft hij zich nooit onttrokken aan die rol van bemiddelaar tussen de hoofdpersonen.”

Zo bericht La Repubblica over de motivatie bij de gerechtelijke veroordeling tot zeven jaar in Palermo tegen Marcello Dell’Utri. In de 477 pagina’s van de motivatie, “is het definitief duidelijk dat Dell’Utri heeft deelgenomen aan een ontmoeting die hij zelf had georganiseerd (met de Palermitaanse mafioso Gaetano Cinà) in zijn kantoor in Milaan. Bij die ontmoeting waren Dell’Utri zelf, en de mafiosi Gaetano Cinà, Stefano Bontade, Mimmo Teresi, Francesco Di Carlo, en Silvio Berlusconi aanwezig. De ontmoeting ging vooraf aan het contracteren van de mafioso Vittorio Mangano in de (beruchte bunga-bunga) Villa van Berlusconi in het plaatsje Arcore. Daarmee werd het pact met de mafia en de mafiose ‘bescherming’ van Berlusconi een feit.”

*** In artikel van 12 september ’13 schrijft Roberto Saviano: “Wat een stilte rond Dell’Utri“.



De houdgreep van Andreotti

Bij de dood van Giulio Andreotti:

Raadsel: wie heeft er meer processen – wegens mafia – tegen zich gehad? Andreotti, bijgenaamd Beëlzebub? Bunga-bunga-Berlusconi? En hoeveel en welke strafprocessen hebben werkelijk iets opgeleverd in termen van consequenties voor de strafbaar bevonden politieke leiders? Beide ‘staatsmannen’ hielden – en B. nog steeds – het Italiaanse land, de politiek en het rechtssysteem in een houdgreep. Er zit een lijn in.

Andreotti - Corr - pistola

Pier Paolo Pasolini definieerde in een brief die in 1975 in het weekblad ‘Il Mondo’ werd gepubliceerd, het Palazzo (bijnaam voor het Italiaanse Binnenhof) als zetel van een oligarchische mafia, die hij beschuldigde van een veelheid van misdrijven, waaronder het afdekken van de bloedbaden van Milaan, Brescia en Bologna. Pasolini hield het Palazzo verantwoordelijk voor de progressieve morele en antropologische degradatie van de Italianen. Pasolini zei dat er een strafproces moest komen tegen een aantal machtige Italiaanse voormannen, onder wie Andreotti. Pasolini’s artikel eindigt zo:

“Zonder een strafproces is het nutteloos te hopen dat er iets te doen is voor ons land. Het is duidelijk dat de respectabiliteit van enkele christendemocraten (Moro, Zaccagnini) of het moreel van de communisten tot niets leidt.”

Bij een van de indrukwekkende processen tegen Andreotti als politiek contact in Rome van Cosa Nostra zat ik in de ‘aula-bunker’ van Rome. De mafioso die de bom tot ontsteking bracht waarmee antimafia rechter Giovanni Falcone werd opgeblazen trad op als kroongetuige tegen Andreotti:

‘U verru’, het varken, treedt op als kroongetuige tegen ex-premier Andreotti 

Andreotti zit gedurende het proces in de beklaagdenbank en vertrekt zoals gewoonlijk geen krimp. Hij schrijft verhaaltjes, vertelt hij. “Ik zou niet weten hoe ik anders mijn advocaten zou moeten betalen.”

Interessant is wel dat ook Berlusconi zich nu wendt tot advocaat Franco Coppi, redder van hopeloze zaken voor (meestal, maar niet altijd) machtige personages.



Nieuwe Italiaanse regering
april 28, 2013, 11:09 am
Filed under: Banken, Democratie, Europa, Mafia

Zo. Italië heeft een nieuwe regering. Dus we kunnen nu los, en ons vermaken met het ontleden van de diverse personages die dit keer de diverse – tegenstrijdige – lands- en persoonlijke belangen met elkaar op het Italiaanse pluche mogen uitvechten. Het zal weer een groots feest worden, dat een teveel aan dezelfde journalistieke verhalen zal genereren, die uiteindelijk weer neer zullen komen op het uitleggen van het aloude Italiaanse ‘gattopardisme‘: verander alles opdat alles hetzelfde blijft. In deze regering van 21 ministers bestaat een derde uit vrouwen, en dat is wel een mijlpaaltje. En in ieder geval is wel duidelijk dat de partij van Berlusconi, de PdL, de belangrijkste posities heeft bemachtigd en dat vinden de Italiaanse mafia-organisaties vast fijn.

All in the family: Enrico Letta, de nieuwe premier, is dus de neef van Gianni Letta, en dat was de oude chief political fixer of former centre-right Prime Minister Silvio Berlusconischrijft de BBC.

De nieuwe vice-premier en minister van Binnenlandse Zaken is de Sicilaan Angelino Alfano. Hij werd in 2007 voor het eerst beschreven in een paar zinnen in het boek I Complici (De Handlangers) als pupil van Marcello Dell’Utri, die toen en nu nog sleutelpersoon is voor contacten en belangenverstrengeling met Cosa Nostra, de mafia dus. Dell’Utri is al erg lang de rechterhand van Berlusconi, en is in Cassatie veroordeeld tot 7 jaar gevangenis wegens ‘mafia’. Of hij ooit werkelijk zijn straf zal uitzitten is onwaarschijnlijk, maar mocht het toch zo ver komen, dan heeft Dell’Utri zijn maatregelen getroffen met de aankoop van een kapitale villa èn legale residentie op Santo Domingo. Tussen Italië en de Dominicaanse Republiek bestaat geen uitleveringsverdrag, uiteraard.

Graziano DelRio, uit de Partito Democratico, is medisch specialist, en wordt minister voor Regionale Zaken, Sport en Toerisme.

Carlo Trigilia, professor in Economische Sociologie,  komt ook uit de PD. Hij wordt minister voor de ‘Territoriale Cohesie’.

Andrea Orlando, ook PD, wordt minister van Milieu.

Enrico Giovannini is een econoom van enig aanzien, en sinds 2009 hoofd van het  ISTAT, het Italiaanse bureau voor de Statistiek. Hij heeft gewerkt in de Stiglitz Commissie van het World Economic Forum, bij de VN. Hij wordt minister van Arbeid en Sociale Zaken.

Maria Chiara Carrozza (PD) is ingenieur en wordt minister van Onderwijs, Universiteit en Onderzoek.

Fabrizio Saccomanni, studeerde economie en business aan de Bocconi Universiteit, dezelfde als waar Monti de scepter zwaaide. Hij realiseerde het grootste deel van zijn carrière bij de Banca d’Italia, werkte ook voor het IMF en de European Bank for Reconstruction and Development in Londen, en het Europese Monetaire Instituut, en was plaatsvervangend president van de Europese Centrale Bank. Nu wordt hij minister van Economie.

Emma Bonino zit in de politiek sinds 1976 voor de Radicale Partij en wordt nu benoemd als minister voor Buitenlandse Zaken.

Cécile Kyenge Kashetu werd geboren in Kambove (Congo) in 1964. Ze wordt minister van Integratie. Verrassend!

Anna Maria Cancellieri was minister van Binnenlandse Zaken in de regering Monti, en wordt nu minister van Justitie.

Mario Mauro wordt minister van Defensie. Hij stapte begin dit jaar uit Berlusconi’s PdL, en stak over naar de ‘Scelta Civica’ van Monti.

Maurizio Lupi (PdL) wordt minister van Infrastructuur en Transport.

Nunzia De Girolamo (PdL) gaat naar het ministerie van Landbouw.

Massimo Bray (PD) gaat de scepter zwaaien over het ministerie van Cultuur

Beatrice Lorenzin (PdL) naar het ministerie van Gezondheid. Er zijn al artsen die deze benoeming ziekmakend noemen. 

Gianpiero D’Alia (UDC) zal gaan over het Publiek Bestuur en de versimpeling ervan, en relaties met het parlement. Hij verwierf bekendheid als ‘web-doder‘.



Cosa Nostra – 30 miljoen
maart 19, 2013, 1:51 pm
Filed under: 'nDrangheta, Italië, Mafia, Vaticaan

Terwijl de Paus wordt ingezegend en de machtigen van de wereld meer of minder devoot zijn hand schudden, loopt onze Rutte ietwat schutterig achter ons koninklijk paar aan en wordt zowat niet opgemerkt door de al zeer bejubelde nieuwe Paus. 

Ander nieuws is dat de ook altijd zeer religieuze mafia weer een paar juridische optaters krijgt.

madonna-di-polsiWerd er een paar weken terug nog 450miljoen euro in beslag genomen aan bezittingen van de Calabrese ‘ndrangheta, is het vandaag de beurt aan de Siciliaanse Cosa Nostra om 30miljoen te verliezen aan aandelen en onroerend goed. Het is het resultaat van een onderzoek naar bedrijven die hun winsten maken in de havens van Palermo en Termini Imerese: Portitalia, New Port, Tcp-Terminal Containers Palermo, Csp-Compagnia Servizi Portuali en Clpg Tutrone. De beschuldiging richt zich op de monopolisering van transport, logistiek en distributie van de handel in de twee Siciliaanse havens en een uitgebreid strategisch netwerk in de havens van Savona, Genua, Palermo, Termini Imerse en het Spaanse Valencia.

Het bedrijf New Port heeft onder de aandeelhouders en werknemers talloze veroordeelden. Ze staan bekend om de gewone riedel mafiose misdrijven: drugssmokkel, mafiose vereniging en afpersing.

bron: Ansa



Eyes Wide Shut

Afbeelding

De openbaar aanklager in het beruchte ‘Ruby-proces’ tegen Berlusconi, noemt de pogingen van mafiavriend, bungabunga-vrijmetselaar en ex-premier van Italië, Silvio Berlusconi om vandaag geen acte de présence te geven in de rechtbank van Milaan, wegens een ontsteking aan zijn oogvlies, een “escalation of medical certificates”.

Het persburo Ansa beschrijft hoe Boccassini een serie ontvangen faxen noemt. In de eerste van 6 maart meldde Berlusconi niet naar de zitting te kunnen komen omdat de ‘verkiezingsresultaten en de politieke situatie’ moesten worden geanalyseerd. Op 7 maart ontving de openbaar aanklager een tweede fax waarin als ‘legitieme belemmering’ wordt opgevoerd dat Berlusconi wegens gezondheidsproblemen was verhinderd. In dezelfde fax worden de eerder opgevoerde redenen (verkiezingen en politieke situatie) teruggetrokken. Bijgevoegde documentatie van 5 maart kwam van de oogkliniek van het San Raffaele ziekenhuis in Milaan (welke arts is er nu weer omgekocht c.q. gechanteerd?) dat Berlusconi aan een, jawel, bilaterale, oogontsteking lijdt. En ‘minstens’ 7 dagen rust moet houden. In weer een volgende fax stelt dat Berlusconi vanwege deze ‘uveïtis’ een week in het duister moet leven. In een laatste fax worden de ernstige consequenties van de kwaal nog eens benadrukt.

“Ik ben geen medicus”, zegt aanklager Boccassini, “maar op de consequenties van een dergelijke pathologie had een serieuze medicus al meteen moeten wijzen. Er heeft een escalatie van certificaten plaatsgevonden met het doel de zitting vandaag niet door te laten gaan.” De aanklager zegt zich te baseren op “een voorafgaande geschiedenis waarin Berlusconi een dergelijke strategie heeft toegepast.” Dus of Berlusconi maar wil komen opdagen, de smoezen worden door Boccassini niet geaccepteerd.