La Tana


Federico Aldrovandi
april 30, 2014, 1:12 pm
Filed under: Democratie, Italië, Terreur | Tags: , , , , , , ,

Verhalen over politiefunctionarissen die zichzelf boven de wet stellen, in plaats van het zich kwijten van hun taak, namelijk het beschermen van de burgers aan de hand van een op democratische wijze samengesteld wettelijk kader, verdraag ik heel erg slecht.

De achttienjarige Italiaanse Federico Aldrovandi werd op een nacht in september 2005 vermoord door Italiaanse politiefunctionarissen, die ‘een politie controle uitvoerden’. De bewuste agenten zijn uiteindelijk in 2012 definitief veroordeeld.

Op Wikipedia staat een korte engelstalige samenvatting: https://en.wikipedia.org/wiki/Federico_Aldrovandi 

In 2006 las ik de eerste blog van de moeder van Federico Aldrovandi, en vertaalde die in very steenkolen-english: https://www.indymedia.nl/nl/2006/01/33611.shtml

Gisteren, tijdens een congres van de Italiaanse politievakbond SAP, kregen de voor de moord veroordeelde politieagenten van hun collega’s een staande ovatie met vijf minuten lang applaus. De vakbonden Siulp en Silp-Cgil hebben zich gedistantieerd.

Het is voorpaginanieuws in de Italiaanse kranten. Premier Matteo Renzi belde Federico’s moeder, om te zeggen dat hij en zijn regering solidair met haar zijn. Minister van Binnenlandse Zaken Angelino Alfano volgde hem later gisteravond. Ook de nationale baas van de politie Alessandro Pansa veroordeelde het applaus en sprak zijn solidariteit uit met de moeder van Federico. En schrijver Roberto Saviano vraagt het aftreden van voorzitter Tonelli van de politievakbond SAP, die overigens geen enkel probleem heeft met het applaus. — Tonelli heeft zelfs meegeklapt en zegt vierkant achter zijn collega’s te staan die hun veroordeelde collega’s onschuldig achten. Dat is ook president Napolitano te gortig, die het “een onwaardige kwestie” noemt en in een schrijven aan de moeder van Federico Aldrovandi laat weten de posities van de premier en minister van BiZa te delen.



Dell’Utri en Berlusconi en de mafia

il papino

“Dell’Utri was de ‘contractuele bemiddelaar’ van een pact tussen Cosa Nostra en Silvio Berlusconi. In de tijd tussen 1974 en 1992 heeft hij zich nooit onttrokken aan die rol van bemiddelaar tussen de hoofdpersonen.”

Zo bericht La Repubblica over de motivatie bij de gerechtelijke veroordeling tot zeven jaar in Palermo tegen Marcello Dell’Utri. In de 477 pagina’s van de motivatie, “is het definitief duidelijk dat Dell’Utri heeft deelgenomen aan een ontmoeting die hij zelf had georganiseerd (met de Palermitaanse mafioso Gaetano Cinà) in zijn kantoor in Milaan. Bij die ontmoeting waren Dell’Utri zelf, en de mafiosi Gaetano Cinà, Stefano Bontade, Mimmo Teresi, Francesco Di Carlo, en Silvio Berlusconi aanwezig. De ontmoeting ging vooraf aan het contracteren van de mafioso Vittorio Mangano in de (beruchte bunga-bunga) Villa van Berlusconi in het plaatsje Arcore. Daarmee werd het pact met de mafia en de mafiose ‘bescherming’ van Berlusconi een feit.”

*** In artikel van 12 september ’13 schrijft Roberto Saviano: “Wat een stilte rond Dell’Utri“.



Ex-CIA agent Philip Agee

As momentum requires

At the end of the eighties, beginning of the nineties, the investigative collective Ultimatum in Amsterdam published a bimonthly magazine, eventually called ‘the paranoia magazine’. In 1992 Cecile Landman and Martin Jelsma of Ultimatum went to Hamburg, for an interview with ex-CIA agent Philip Agee.

The old tapes of the interview are now excavated from dusty dark archival depths, and digitized.

For an historical perspective on the Edward Snowden story, listen to:
http://www.streamtime.org/philip-agee-1992



De houdgreep van Andreotti

Bij de dood van Giulio Andreotti:

Raadsel: wie heeft er meer processen – wegens mafia – tegen zich gehad? Andreotti, bijgenaamd Beëlzebub? Bunga-bunga-Berlusconi? En hoeveel en welke strafprocessen hebben werkelijk iets opgeleverd in termen van consequenties voor de strafbaar bevonden politieke leiders? Beide ‘staatsmannen’ hielden – en B. nog steeds – het Italiaanse land, de politiek en het rechtssysteem in een houdgreep. Er zit een lijn in.

Andreotti - Corr - pistola

Pier Paolo Pasolini definieerde in een brief die in 1975 in het weekblad ‘Il Mondo’ werd gepubliceerd, het Palazzo (bijnaam voor het Italiaanse Binnenhof) als zetel van een oligarchische mafia, die hij beschuldigde van een veelheid van misdrijven, waaronder het afdekken van de bloedbaden van Milaan, Brescia en Bologna. Pasolini hield het Palazzo verantwoordelijk voor de progressieve morele en antropologische degradatie van de Italianen. Pasolini zei dat er een strafproces moest komen tegen een aantal machtige Italiaanse voormannen, onder wie Andreotti. Pasolini’s artikel eindigt zo:

“Zonder een strafproces is het nutteloos te hopen dat er iets te doen is voor ons land. Het is duidelijk dat de respectabiliteit van enkele christendemocraten (Moro, Zaccagnini) of het moreel van de communisten tot niets leidt.”

Bij een van de indrukwekkende processen tegen Andreotti als politiek contact in Rome van Cosa Nostra zat ik in de ‘aula-bunker’ van Rome. De mafioso die de bom tot ontsteking bracht waarmee antimafia rechter Giovanni Falcone werd opgeblazen trad op als kroongetuige tegen Andreotti:

‘U verru’, het varken, treedt op als kroongetuige tegen ex-premier Andreotti 

Andreotti zit gedurende het proces in de beklaagdenbank en vertrekt zoals gewoonlijk geen krimp. Hij schrijft verhaaltjes, vertelt hij. “Ik zou niet weten hoe ik anders mijn advocaten zou moeten betalen.”

Interessant is wel dat ook Berlusconi zich nu wendt tot advocaat Franco Coppi, redder van hopeloze zaken voor (meestal, maar niet altijd) machtige personages.



Nieuwe Italiaanse regering
april 28, 2013, 11:09 am
Filed under: Banken, Democratie, Europa, Mafia

Zo. Italië heeft een nieuwe regering. Dus we kunnen nu los, en ons vermaken met het ontleden van de diverse personages die dit keer de diverse – tegenstrijdige – lands- en persoonlijke belangen met elkaar op het Italiaanse pluche mogen uitvechten. Het zal weer een groots feest worden, dat een teveel aan dezelfde journalistieke verhalen zal genereren, die uiteindelijk weer neer zullen komen op het uitleggen van het aloude Italiaanse ‘gattopardisme‘: verander alles opdat alles hetzelfde blijft. In deze regering van 21 ministers bestaat een derde uit vrouwen, en dat is wel een mijlpaaltje. En in ieder geval is wel duidelijk dat de partij van Berlusconi, de PdL, de belangrijkste posities heeft bemachtigd en dat vinden de Italiaanse mafia-organisaties vast fijn.

All in the family: Enrico Letta, de nieuwe premier, is dus de neef van Gianni Letta, en dat was de oude chief political fixer of former centre-right Prime Minister Silvio Berlusconischrijft de BBC.

De nieuwe vice-premier en minister van Binnenlandse Zaken is de Sicilaan Angelino Alfano. Hij werd in 2007 voor het eerst beschreven in een paar zinnen in het boek I Complici (De Handlangers) als pupil van Marcello Dell’Utri, die toen en nu nog sleutelpersoon is voor contacten en belangenverstrengeling met Cosa Nostra, de mafia dus. Dell’Utri is al erg lang de rechterhand van Berlusconi, en is in Cassatie veroordeeld tot 7 jaar gevangenis wegens ‘mafia’. Of hij ooit werkelijk zijn straf zal uitzitten is onwaarschijnlijk, maar mocht het toch zo ver komen, dan heeft Dell’Utri zijn maatregelen getroffen met de aankoop van een kapitale villa èn legale residentie op Santo Domingo. Tussen Italië en de Dominicaanse Republiek bestaat geen uitleveringsverdrag, uiteraard.

Graziano DelRio, uit de Partito Democratico, is medisch specialist, en wordt minister voor Regionale Zaken, Sport en Toerisme.

Carlo Trigilia, professor in Economische Sociologie,  komt ook uit de PD. Hij wordt minister voor de ‘Territoriale Cohesie’.

Andrea Orlando, ook PD, wordt minister van Milieu.

Enrico Giovannini is een econoom van enig aanzien, en sinds 2009 hoofd van het  ISTAT, het Italiaanse bureau voor de Statistiek. Hij heeft gewerkt in de Stiglitz Commissie van het World Economic Forum, bij de VN. Hij wordt minister van Arbeid en Sociale Zaken.

Maria Chiara Carrozza (PD) is ingenieur en wordt minister van Onderwijs, Universiteit en Onderzoek.

Fabrizio Saccomanni, studeerde economie en business aan de Bocconi Universiteit, dezelfde als waar Monti de scepter zwaaide. Hij realiseerde het grootste deel van zijn carrière bij de Banca d’Italia, werkte ook voor het IMF en de European Bank for Reconstruction and Development in Londen, en het Europese Monetaire Instituut, en was plaatsvervangend president van de Europese Centrale Bank. Nu wordt hij minister van Economie.

Emma Bonino zit in de politiek sinds 1976 voor de Radicale Partij en wordt nu benoemd als minister voor Buitenlandse Zaken.

Cécile Kyenge Kashetu werd geboren in Kambove (Congo) in 1964. Ze wordt minister van Integratie. Verrassend!

Anna Maria Cancellieri was minister van Binnenlandse Zaken in de regering Monti, en wordt nu minister van Justitie.

Mario Mauro wordt minister van Defensie. Hij stapte begin dit jaar uit Berlusconi’s PdL, en stak over naar de ‘Scelta Civica’ van Monti.

Maurizio Lupi (PdL) wordt minister van Infrastructuur en Transport.

Nunzia De Girolamo (PdL) gaat naar het ministerie van Landbouw.

Massimo Bray (PD) gaat de scepter zwaaien over het ministerie van Cultuur

Beatrice Lorenzin (PdL) naar het ministerie van Gezondheid. Er zijn al artsen die deze benoeming ziekmakend noemen. 

Gianpiero D’Alia (UDC) zal gaan over het Publiek Bestuur en de versimpeling ervan, en relaties met het parlement. Hij verwierf bekendheid als ‘web-doder‘.



Eyes Wide Shut

Afbeelding

De openbaar aanklager in het beruchte ‘Ruby-proces’ tegen Berlusconi, noemt de pogingen van mafiavriend, bungabunga-vrijmetselaar en ex-premier van Italië, Silvio Berlusconi om vandaag geen acte de présence te geven in de rechtbank van Milaan, wegens een ontsteking aan zijn oogvlies, een “escalation of medical certificates”.

Het persburo Ansa beschrijft hoe Boccassini een serie ontvangen faxen noemt. In de eerste van 6 maart meldde Berlusconi niet naar de zitting te kunnen komen omdat de ‘verkiezingsresultaten en de politieke situatie’ moesten worden geanalyseerd. Op 7 maart ontving de openbaar aanklager een tweede fax waarin als ‘legitieme belemmering’ wordt opgevoerd dat Berlusconi wegens gezondheidsproblemen was verhinderd. In dezelfde fax worden de eerder opgevoerde redenen (verkiezingen en politieke situatie) teruggetrokken. Bijgevoegde documentatie van 5 maart kwam van de oogkliniek van het San Raffaele ziekenhuis in Milaan (welke arts is er nu weer omgekocht c.q. gechanteerd?) dat Berlusconi aan een, jawel, bilaterale, oogontsteking lijdt. En ‘minstens’ 7 dagen rust moet houden. In weer een volgende fax stelt dat Berlusconi vanwege deze ‘uveïtis’ een week in het duister moet leven. In een laatste fax worden de ernstige consequenties van de kwaal nog eens benadrukt.

“Ik ben geen medicus”, zegt aanklager Boccassini, “maar op de consequenties van een dergelijke pathologie had een serieuze medicus al meteen moeten wijzen. Er heeft een escalatie van certificaten plaatsgevonden met het doel de zitting vandaag niet door te laten gaan.” De aanklager zegt zich te baseren op “een voorafgaande geschiedenis waarin Berlusconi een dergelijke strategie heeft toegepast.” Dus of Berlusconi maar wil komen opdagen, de smoezen worden door Boccassini niet geaccepteerd.



Auguri :: Avanti!

Auguri :: Avanti!

door Tjebbe Van Tijen