La Tana


Niscemi en ‘i morti del Sud’
mei 23, 2008, 2:35 pm
Filed under: Italië | Tags: ,

Door de razende rampen heen (Burma, China, Irak, Zimbabwe etc.) ben ik erg in de greep van een micro verhaal dat zich onlangs afspeelde in een Siciliaans artisjokken dorp van 27.000 inwoners.

In Niscemi werd op 30 april Lorena (14) vermoord. Ze had die dag aan haar vriendje en zijn twee maatjes (15, 16 en 17 jaar) verteld dat ze zwanger was van een van hen. Ze had ook gezegd te zullen vertellen dat een van hen de vader was. De jongens “verloren hun hoofd” schreef het Dagblad La Repubblica erover. Het besluit werd door een van de drie aan de andere twee meegedeeld via sms. Ze namen haar mee naar een verlaten schuur buiten het dorp. Ze verkrachtten haar om beurten. Daarna doodden ze haar, verbrandden het lijk, en gooiden het in een put. Een lokale krant schrijft dat na het verhoor een van de jongens had gezegd: “Ik heb nu bekend, mag ik nu naar huis?” Waarop de rechter hem toeschreeuwde: “Maar snap je dat je een moord hebt bekend?!! Waar denk je helemaal heen te gaan!?”

Niscemi. Het dorp ligt op een hoog plateau in het Zuidoosten van Sicilië en gaat er prat op 12% van het totaal aan artisjokken op de wereldmarkt te produceren. Het is een dorp waar de mafia de dienst uitmaakt. Het is het dorp waar ik tien jaar terug over schreef op de voorpagina van de Italiaanse krant La Repubblica, nadat ik Agata had geïnterviewd. Een paar keer, lang. Ze vertelde over haar man en zoon, die in hun winkel een half jaar daarvoor waren doodgeschoten door mafiosi uit het dorp. Zij had daarna geen enkele bescherming gekregen. Ze riep: “Ik ben alleen. Alleen.” Toen ze aangifte ging doen van de winkelruiten die in de nacht waren stukgegaan, zei de politie: “Ahh, mevrouwtje, het is vannacht erg koud geweest, dat zal de reden zijn.” Als ze naar de begraafplaats liep reden jongens op brommers naast haar: “Ahh mevrouwtje, de doden kunnen geen pizzo betalen. De levenden wel. En je hebt ook een hele mooie dochter.”

Agata hing zichzelf een paar dagen na het interview op. Ik was de enige journalist die haar verhaal had opgetekend.

Haar dochter Chiara was toen 20 jaar. Vlak na de dood van haar moeder had ik haar weer ontmoet in het Italiaanse actualiteiten programma van anchorman Michele Santoro, waarin Agata’s verhaal centraal stond. Vorig jaar zomer zocht ik haar weer op. Ze is een dappere dame geworden. We hebben veel met elkaar gepraat, en elkaar onder meer verteld hoe ongemakkelijk we ons allebei hadden gevoeld tijdens die uitzending toen, van ‘Moby Dick’ en ‘I morti del Sud’.

Già. Niscemi, en de doden van het Zuiden

Advertenties

1 reactie so far
Plaats een reactie

Ik kom al 46 jaar in Niscemi. Het dorp blijft me (in positieve en negatieve zin) verbazen. Het blijft een van de mooiste maar ook een van de wreedste plekken op deze wereld. Vincenzo

Reactie door vincenzo militello




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: