La Tana


Met zijn allen tegen kanker!
december 17, 2007, 6:08 pm
Filed under: NL | Tags: ,

Grijnst Balkenende ons tegemoet in TV-spotjes: Kijkt naar Nederland 2! (Vanavond) Kijkt hoe moedig mensen met deze ziekte omgaan!

Bold clarityVanochtend zag ik E, een oude schoolvriendin. We hadden elkaar in geen 25 jaren gezien.

Allebei hebben we heel recent een lange gatverdammese rottijd doorgemaakt door kanker en we weten pas kort van elkaars kankers.

Bij mij werd in mei 2006 het harde erwtje hoog in mijn borst gediagnosticeerd als kwaadaardig.

E was – een jaar daarvoor? – ineens onderuit gegaan. Ze bleek een hersentumor te hebben van de onvriendelijke soort. Haar prognoses zijn afschuwelijk ernstig, en elke volgende dag is winst.

Voor mij lijkt dat gevaar geweken.

We spreken allebei van ‘geleende tijd’.

Het gevaar is de te vroege confrontatie met de dood zelf. Te weinig tijd voor alles. Te weinig tijd om te rusten. Doorzeurende moeheid na operatie, bestralingen, chemokuren. De niet geringe collateral damage laat tijd niet wat het was.

Tijd voelt een stuk krapper, nu.

Ik kreeg de kankerdiagnose terwijl ik net de kritieke financiële bestaanslijn voor de freelancer dacht te zijn overgekropen. En jodeliii! Loretta Napoleoni waarmee ik lekker in onvervalst Romeins kan kletsen, had me gevraagd mee te werken aan haar nieuwe boek over ‘Rogue Economics’ dat volgende maand in Italië uitkomt, en waaraan ik dus niet mee heb kunnen werken.

Nogal tegenstribbelend vroeg ik in de maandenlange ‘bestralingstijd’ waarin het steeds duidelijker werd dat ik niet meer kon werken, een bijstandsuitkering aan. Bij gebrek aan een normale ziektewet.

Na veel gedoe kwam die ‘bijstand’ eind december ’06 los, toen ik al midden in my own private chemo-hel zat. Ik betrok een nieuw huis, en enig inkomen leek erg handig voor het betalen van huiselijke zaken als huur.

Dus zo kon ik rustig herstellen.

Eind juli werd ik uitgenodigd voor ‘StreamFest’, een Italiaanse media conferentie onder Lecce, in het mooie Galatina, om er te spreken over http://Streamtime.org, waarover ik juist een artikel had gepubliceerd op De Nieuwe Reporter. Het was het tweede stuk dat ik schreef, sinds een jaar.

De Dienst Werk en Inkomen deelde ik mee dat ik in de zomer 5 weken in Italië zou zijn, voor een mix van vakantie en werk. Eerder werkte ik met redelijk succes vanuit Italië voor o.a. Dagblad Trouw en wat Italiaanse media, en dus lag het voor de hand dat ik mijn journalistieke strijdterrein in de eerste plaats daar zou zoeken.

Maar dat ging natuurlijk zomaar niet. En regels zijn regels. [Zeg 100 keer: Regels zijn Regels!].

Ik ging natuurlijk toch.

Gelukkig kwam in augustus 07 mijn huurtoeslag (‘Leuker kunnen we het niet maken, en makkelijker ook niet.’) los, nadat ik een half jaar € 450,- kale huur had betaald van een totaal maandelijks DWI-inkomen van € 800,-.

Van de achthonderd Euri maandelijkse ‘steun’, gingen door mijn grensoverschrijdend handelen 250 strafpegels af. Ziehier een soort strafpuntensysteem voor wie voet buiten het Nederlandsche territorium zet, op zoek naar werk. Meteen zat ik erg in de knel – dat gaat vrij makkelijk met dit soort bedragen – en kon dus mijn huur niet betalen.

Het geeft me een ietwat aparte blik op de ‘Polen-kwestie’, zij wel hier naar binnen voor werk, ik niet naar buiten voor werk. Heel speciaal die Europese werkelijkheid.

De situatie doet zich nu weer voor nu ik nb een opdracht heb en op aanvraag van Radio1 een serie reportages mag maken. In Italië!

Dat is een direct uitvloeisel van mijn werk en interviews in Monteroni di Lecce, Napels en Sicilië in de afgelopen zomer.

Maar wederom: dit kan niet. Regels zijn Regels.

Huhh…?! Maar…!?

Dit zijn toch juist tijden waarin voor werk alles en iedereen gemobiliseerd ende geflexibiliseerd wordt?

Toch, na een stuk of wat niet leuke telefoongesprekken met de ‘Dienst Werk en Inkomen’, daagt daar enig begrip dat er iets niet helemaal klopt en het probleem wordt nu voorgelegd bij hun afdeling Beleid.

Blij dat ik ze even mijn hersens kon lenen. En het is vast goed voor een DWI-carrière om iets voor te leggen bij de afdeling Beleid.

Ik loop intussen weer in een ander ziekenhuis dan het Antoni van Leeuwenhoek, nu in het OLVG, voor iets totaal onbenulligs als zich ‘uitstrooiende’ jeukende jeukbulten door stress, de dermatoloog zag het meteen.

De behandeling met het nare zalfje lijkt aan te slaan.

En ik weet goed: dit is een luxeprobleem. Het hebben van de tijd om problemen eventueel ooit zelfs op te lossen is luxe. Problemen zelf zijn luxe!

Daarbij ben ik expert. Ik val bijna feilloos over iedere onvermoede hobbel van on/bestaande regelgeving.

[Update ivm stemmingswisseling door medicijn Tamoxifen: Porcoddio! Bastardi che non siete altro! Mi sono rotta! Merda! Basta! Non ne posso piùùùùù!!!!]

Advertenties

Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: