La Tana

Toen ik een paar jaar terug een onderzoek deed naar vrouwenhandel in Italië en Nederland, in het kader van een groter onderzoek in opdracht van Novib/Oxfam/Humanitas naar de Europese stand van zaken betreffende ‘Best Practices’ in de onderzochte landen, kreeg ik van Novib het commentaar dat ik “niet te boos mocht zijn op Nederland”.

Maar ik was wel kwaad over de Nederlandse ‘Bad Practices’, waarin het de voor de internationale prostitutiemarkt als slaven verhandelde vrouwen feitelijk onmogelijk wordt gemaakt aanklachten in te dienen tegen de vrouwenhandelaars, de pooiers en wie in die handel -in de geest van de heersende Rogue Economics- ook maar grove pecunia verdient.

De vrouwen dienen geen -volledige- aanklachten in, want ze kunnen daarna geen enkele bescherming verwachten. Wat wel in de lijn der verwachtingen ligt, en nogal stevig ook, zijn de gevaren die de vrouwen na het indienen van een aanklacht lopen.

Maar nu is er goed nieuws. Het Coördinatiecentrum Mensenhandel vindt dat de vrouwen anoniem hun aanklachten in moeten kunnen dienen.

Zucht.

… De weg is krom.